Ik val meteen met de deur in huis, het is me dus gelukt. Hier zit een superblije mens.

Vorige week was het nog hectisch in huis door de vele bezoekers omdat ons huisje te koop stond. Zaterdagvoormiddag moest ik nog rondleidingen geven en heel 'serieuze besprekingen' voeren. Onder stress vertrokken we 's middags naar Eindhoven. Gelukkig waren er ginder al een hele boel leutige webloglopers die het al heel gezellig maakten. Het buffet 's avonds was ook helemaal in orde en iedereen was enorm met zijn wedstrijd bezig. De nacht was slecht maar het weer viel 's morgens goed mee. Een koude wind, gelukkig geen regen. Zo'n weer heb ik liefst om te lopen. Toch had ik niet gedurfd om in een singlet te lopen. Ik koos voor een nauw aansluitende sportshirt. Tom Hoornaert en Anita Delvael wenste ik nog veel succes en we vertrokken.

Al meteen voelde ik mij op het gemak. De eerste kilometer deed ik in 3:53 dus eigenlijk te rap maar dit voelde goed. Els stond al met de fiets te wachten en reed mee. Iedereen liep nog kort bij elkaar. Vlak voor me liep Martin Labaere, maar ik wist dat hij ging voor 2:50 dus die moest ik laten gaan. Km 2 ging in 4:08 dus perfect, de beentjes voelden goed en ik stak mijn duim omhoog naar Els. Km 3 in 3:59, ik zocht al een groepje om de volgende kilometers tegenwind aan te gaan. Wat rond gepraat en een compagnon gevonden: Dominiek Schrauwen die toevallig aangesloten is bij de club van Torhout zodat we heel wat gemeenschappellijke kennissen hebben. Deze kranige 50-plusser liep heel wat marathons onder de 3u en heeft dus massa's ervaring. We sloten een pact om samen te lopen om kort onder de 3u te duikelen.

Na 5 kilometer passeerde ik in 20:27, een halve minuut voorsprong op schema. Elke kilometer ging dan iets sneller dan 4:10 waardoor we onze voorsprong nog wat uitbreidden. 10 kilometer in 41:16, en mijn hartslag begon zowaar te zakken van 173 naar 169. Ik begon mij meer op het gemak te voelen ook, er was een kleine voorsprong op schema en ik voelde me goed. Eten en drinken ging ook goed, gelukkig was Els mee op de fiets. Na een kilometer of 17 kwamen we bij Johan Watty die vlot meeging. Na een paar kilometer zag ik het tempo zakken tot 4:13 en stak ik een tandje bij. Ik liep weg van Johan en Dominiek met kilometers aan 4:06 en 4:03. Na de halve doorgekomen in 1:27:30, dus 2,5 minuten voorsprong. Dan begonnen de beentjes een beetje vermoeid te geraken. Ik hield een klein beetje in omdat het terug tegenwind was en ik er alleen voor stond. Ik haalde Koen Ver Eecke bij maar ik zag dat hij al serieus aan het vertragen was. (Sorry dat ik niet langer kon praten). Vanuit de achtergrond kwam Dominiek opeens terug. Hij nam meteen de kop en bepaalde het tempo. Dit was super. Ik moest hem intomen en tussen kilometer 30 en 32 liet hij me terug versnellen. Onze voorsprong van 2,5 minuten bleef behouden en op kilometer 35 was ik er zeker van dat ik het zou halen.

Dominiek kreeg het lastig. Nu was het mijn beurt om hem wat te helpen en de kop over te nemen. Ik berekende dat elke kilometer maximaal in 4:30 eraan moest, rapper was niet nodig. Dus hield ik dat goed in de gaten. Liever het tempo iets te laten zakken en op zeker spelen dan de kans om alsnog een klop te krijgen. Vanaf kilometer 35 zat de hartslag maar rond 165 dus wist ik dat er nog rek op zat. De benen voelden verkrampt aan maar ik was niet op. Links en rechts haalde ik nog wat volk bij. Els viel nog met de fiets (niks ergs), in de winkelstraat kreeg ik echt kippenvel. 3:53 voor kilometer 42. Ik probeerde nog een spurtje op het einde maar dat liep slecht af, mijn benen waren veel te verkrampt. Na 42,6 kilometer was ik gefinisht in 2:58:35. Patricia Delvael zat blijkbaar vlak achter me en Dominiek was er 9 seconden later ook al.

De marathon verliep dus volledig volgens plan. Vanaf de start had ik een beetje voorsprong en deze heb ik verstandig verdedigd tot op het eind. Maar het is wel zwaar, het komt er vooral op aan om nergens tijd te verliezen. Ik ben ook vooral blij omdat ik het gevoel heb dat ik mijn eigen lichaam een beetje leer kennen. Mijn 'trainingsmarathon' werd vaak met argusogen bekeken en de sprong van 3:12 vorig jaar naar sub 3 leek ook niet evident. Ik heb zeker de trainingswijsheid niet in pacht hoewel ik nu weet dat sommige dingen voor mij niet werken, andere wel. Next? Een zak chips en dan triatlon zeker?

Er zijn ook goede prestaties te melden van eigenlijk alle webloglopers: Tom Hoornaert met een debuut in 3:15, Anita debuut in 3:25, Katrien PR in 3:38, Vincent PR in 3:39, Koen rap in 3:55, Chris knap PR op de halve in 1:49,... Spijtig voor Johan Watty met 3:00:03 (hoe verzin je het). En bedankt allemaal voor de gezelligheid en aanmoedigingen voor, tijdens en na de wedstrijd!

Deze week is nog een hevige week. Zowel qua afstand als snelheden. Dinsdag liepen de intervallen niet zo goed, waarschijnlijk zat de marathon van zondag er voor iets tussen ;) Woensdag toch terug 21 kilometer gelopen, en donderdag 13 km met 12 korte versnellingen. Gisteren had ik dan de zwaarste intervaltraining van de hele voorbereiding op het programma, en ik zag het niet zo goed zitten. Het schema toonde 3K inlopen + 4K à 3:55 + 2*2K à 3:45 + 2*1K à 3:35 + 3K uitlopen. Mijn ervaring met het schema is dat ik de snelheden meestal niet haal, zeker niet op de (korte) afstand van 1 kilometer. Zoals gewoonlijk beperkte het inlopen zich tot een beetje trager starten in de eerste honderden meters om dan toch door te lopen. De statistieken zijn soms een beetje misleidend omdat ik de autolap van 1K niet uitschakelde. Ik liep bijvoorbeeld snel tot 4,5K om dan 500 meter uit te lopen, dus de tijd voor kilometer 5 is niet helemaal juist.

Maar de conclusie is dat het super liep! Alles liep ik rapper dan ik moest, en ik ging tot mijn omslagpunt van 174. Direct daarna zakte de hartslag meteen en was ik vlug gerecupereerd. Alleen de laatste snelle kilometer heb ik goed doorgegeven. Na 10 kilometer kwam ik door in 38:51 of zo, dus inclusief trage stukken.

Ik denk dat de snelheid wel goed zit voor Eindhoven. De uithouding zit ook goed, dat zag ik in de Leiemarathon. Maar de combinatie van afstand en snelheid is nog iets anders. En dan nog mag ik geen slechte dag hebben. Of mag het weer niet tegen zitten. Mijn grootste vijand is de warmte. Zondag loop ik nog een LSD van 35 kilometer en dan begin ik stilaan af te bouwen. Iets minder ver lopen, en geen intensieve intervallen meer. Toch zal ik nog wekelijks 70 à 80 kilometer lopen, mijn ervaring is dat ik hier meer deugd van heb dan van heel weinig te lopen. Dit was waarschijnlijk de laatste post voor Eindhoven!

De laatste weken verliepen de trainingen goed, 3 weken naeen liep ik 106 km per week. En toch ging de recuperatie nog voortreffelijk. Een heel leuke training was 'Dwars door Izegem' waar je 22 kilometer in groep loop aan 12 km/u achter een auto. Dan wordt het startschot gegeven van een wedstrijd over 8 kilometer. Gert Luyckx deed ook mee en het was echt gezellig in de eerste 2 uren. En na het startschot zat er nog een goede versnelling in de benen, ik liep gemiddeld aan 14,7 km/u zonder in het rood te gaan (13de plaats op 60 finishers). Een volledige marathon aan dat tempo zou no way lukken, maar iets trager misschien wel.

Vorig weekend liep ik dan een 10 kilometer wedstrijd in Poeke, Herman en Peter waren er ook. Al van 's morgens voelden de beentjes niet zo goed, dat kan gebeuren, zeker na 3 weken van veel trainen. Bij de start zat ik nochtans in het kopgroepje van 4 maar toen ik na 500 meter zag dat we gemiddeld 20 km/u liepen, besloot ik te vertragen. En na een kilometer of 4 liet ik nog 2 compagnons van me weglopen. De benen waren niet fris genoeg om door te zetten. Toch kwam ik aan 5 kilometer in 18:10. De volgende kilometers liep ik nog boven de 15 km/u maar ik kreeg de hartslag niet meer hoog genoeg. Voor mij is dat typisch als er een (te) zware periode geweest is. Uiteindelijk was het maar 9,84 km, en deed ik er 36 minuten 58 seconden over. Een 5de plaats en toch content. Heel leuk ook dat ik Korneel Warlop van Torhout tegenkwam.

Deze week was een rustiger week voor 2 redenen. Ten eerste mochten de beentjes de gedane trainingsarbeid laten bezinken maar ten tweede stond er dit weekend terug een heel lange duurloop op het programma. Ik was ingeschreven voor de Leiemarathon die in Deinze vertrekt. Als ik dan toch een lange duurloop moet doen, dan liever in een georganiseerde tocht met medelopers en bevoorradingen. 2 jaar terug was ik ook ingeschreven voor de Leiemarathon als training, maar liep ik hem uit (mijn allereerste marathon ooit).

En nu was er terug een goede kans dat ik hem zou uitlopen. Het zou een tempo van een lange duurloop worden, ergens rond de 12,5 km/u. Maar vooral de hartslag zou ik in de gaten houden. Ik wil zeker nu geen pijlen verschieten met het oog op de marathon van Eindhoven binnen 3 weken. De bedoeling was om een uur of 3 te lopen, en dan ofwel te wandelen tot de finish, ofwel heel rustig doorlopen. Maar ik mocht in geen geval richting 'het rood' gaan. Dinsdag staat er immers weer een zware snelheidstraining op het programma.

Bij de start liep ik perfect 4:45 per kilometer. Na 5 kilometer kwam mijn fietsbegeleider erbij en deed ik links en rechts een praatje. Eerst bij Bert,  http://bewa.blogspot.com/ , dan Wendy Lenaerts  http://www.bloggen.be/runninglady/ gepasseerd, een beetje verder ook Dirk http://blog.sport.be/de_reus_van_vlaanderen/ . Het ging goed, km 10 en 15 passeerde ik voor ik het wist. De hartslag bleef heel braaf onder de 160. Het tempo ging toch wat de hoogte in en voor ik het wist liep ik aan 4:30 per kilometer of iets rapper. De halve gepasseerd in 1:35 op het gemak. Het werd nog steeds niet lastiger. Gelukkig had ik een medeloper gevonden die ook 'over' had, en we babbelden honderduit over de marathon van Boston waar hij zich voor wilde kwalificeren (daarvoor moest hij onder de 3:15 lopen). Na een kilometer of 32 liet ik hem gaan zodat hij zeker zijn tijd zou halen. De benen bleven goed aanvoelen. Toen al was ik vrij zeker dat ik hem ging uitlopen, ik zat nog heel fris, frisser dan op een lange duurloop na 26 kilometer. De bevoorrading van water, bananen en powergels zal er ook wel mee te maken hebben. Ik begon ook meer en meer mensen op te rapen. Johan Watty http://johanbeton.skynetblogs.be/ had een slechte dag en passeerde ik. Ik genoot ook enorm van het supporterende publiek langs de kant. Bij kilometer 38 moesten we een laatste lusje maken weg van de Leie, en dat was een stukje wat ik gisteravond verkend had. Na een stukje bergaf besloot ik om na 40 kilometer toch een tandje bij te steken. Ik zag immers dat mijn besttijd er zou aangaan! Totaal onverwacht op een lange duurloop had ik toch een deftig tempo met een lage hartslag. De laatste 2 kilometer gingen aan ongeveer 15 km/u, terug zonder in het rood te gaan maar het kwam wel dichter. Ik finishte fris in 3:09:24. Bij de massage verwonderde de masseur er zich over dat de spieren nog helemaal soepel waren. Een goed teken dus, vanavond heb ik nog eens als testje een 100 meter gelopen en dat verliep ook goed. En de frieten, die hebben gesmaakt!