27-04-09

Geslaagde 10 Miles

Na de wedstrijd van Oostende had ik op maandag natuurlijk een recup dagje. En het was nodig, de beentjes waren verzuurd. Dinsdag ben ik dan met een vriend 10 kilometer gaan lopen aan een tempo van 12 km/u en het voelde goed. De hartslag bleef mooi laag en de benen voelden ook goed aan. Gelukkig maar want in deze drukke wedstrijdperiode moet ik steeds vlug kunnen recupereren.

Maar woensdag was het een ramp. Ik had een minivoetbalmatchke om 21u, aan de Watersportbaan in Gent. Ideaal dus om op voorhand 10 kilometerkes te lopen. Het mocht een tempoloopje worden. Maar het ging te vlot. Ik kon me niet goed inhouden met als resultaat dat ik de 10K liep in 39:50 (zonder in het rood te gaan). Dat was niet zo erg, ware het niet dat we om te voetballen geen vervanger hadden en dat het een goede tegenstander was. Na de match waren mijn spieren volledig leeg en was ik op. Bij het minste voelde ik krampen in de kuiten opkomen. Donderdag toch nog 10 kilometer gaan lopen aan 12,8 km/u maar het ging moeizaam. Vrijdag rustdag en zaterdag 8 kilometer rustig gelopen. Zou ik genoeg gerecupereerd zijn voor de 10 Miles?

En dus zondag zou ik proberen om mijn P.R. op de 10 Miles (1:08:36) te verbeteren. Het doel was om met een tempo van 15 km/u de eerste 10 kilometer te lopen om dan op de laatste 6 wat tijd te mogen toegeven. Doel was rond 1:05 te eindigen, misschien 1:04. Bij de start nog vlug Peter succes gewenst, en we waren vertrokken.

Ik voelde mij wel ok, en hield overschot. Kilometer 1 in 3:45, de harstlag zat nog niet in het rood. Kilometer 2 ook in 3:45, ik begon mensen in te halen en de hartslag kwam tegen het rood. Vanaf dan bleef mijn tempo licht boven 15 km/u en kwam ik nooit in de problemen. Het was niet superlastig, ik had het gevoel dat ik dit wel nog een tijd kon volhouden. Maar de hartslag ging toch al vlot boven de 180. Tempo zakte wat, toch kon ik mijn positie nog licht verbeteren. Veel volk, veel aanmoedigingen. Na 8 kilometer had ik 1 min 10 seconden voorsprong op het schema van 15 km/u. Maar ik was nog maar in de helft. Toch had ik er vertrouwen in dat ik onder 1:05 zou geraken. Mentaal was dit het lastigste deel. Nog maar net over de helft, en toch had ik bijna 10 kilometer gedaan. Doorbijten tot het 10 kilometer punt, doorgekomen in 38:40. Dus toch weer 10 seconden bonus. Vanaf dan ging het vlug, de doortocht over de markt (met cheerleaders), draaien en keren tot de Waaslandtunnel en je dan naar beneden laten vallen. Tempo houden, en toch recupereren. De bergop aanvallen en terug mensen inhalen, draaien en de laatste rechte lijn. Ik zag dat ik mijn tijdsbonus nog steeds behouden had, en dat ik zonder problemen zou finishen onder 1:03, dus een sprintje was niet nodig. Maar de finish was toch nog te ver en ik ben pas de laatste 100 meter versneld om de minuut niet te laten passeren. Mijn eigen afgeklokte tijd was 1:02:59. Nu maar hopen dat mijn officiële niet hoger ligt.

Ik ben super tevreden hiermee. Dit was veel minder lastig dan in Oostende omdat ik verstandig liep. In verhouding is mijn tijd ook minder scherp maar ik blijf beter op korte afstanden. De afstand was volgens mijn Garmin ook 200 meter verder dan vorig jaar, nu had ik precies 16,1 km. Dus een gemiddelde snelheid van 15,3 km/u of 3:55 min/km. Het mocht nog iets verder zijn, 4 of 5 kilometer extra zou wel gelukt zijn (als het niet meer bergop ging of tegenwind). Nu is het nog afwachten op de officiële uitslag en mijn rangschikking. Wendy zag ik achteraf nog, en ze was niet zo super content. Nochtans heeft ze een supertijd neergezet!

Edit: Dirk heeft voor mij de gazet gelezen en gezien dat ik met mijn officiële 1:03:00 de 201ste ben van 14.210 finishers! Dus bij de beste 1,41%. Supergelukkig met de uitslag maar was ik iets vroeger begonnen aan mijn versnelling zat ik onder de 1:03 en bij de eerste 200.

12:02 Gepost door Fr in Algemeen | Permalink | Commentaren (16) |  Facebook |

20-04-09

'k Ben toch wel content

Gisteren (zondag) stond dus de eerste wedstrijd van de Running Tour http://www.sport.be/runningtour/2009/nl/ op het programma in Oostende.

2 jaar geleden brak ik daar de eerste keer door de magische grens van 45 minuten op 10 kilometer, dus heb ik er goede herinneringen.

Toen was het geen 10 maar 9,5 kilometer. Volgens de organisatie is de wedstrijd nu wel juist 10 kilometer.

Er was een stralend zonnetje in de voormiddag en ik begon te vrezen dat het te warm zou worden voor mij. Gelukkig was er nog een fris briesje.

Na de middag begon het meer te waaien en werd het nog frisser. De laatste 2 kilometer van het parcours waren op de dijk zelfs pal tegen de win in. Dit zou enorm lastig worden.

 

Voor de start bleef ik nog wat rustig bij Chris en Vincent staan praten. We gingen allemaal voor een P.R., Chris op de 5K en Vincent en ik dus op de 10K (38:13).

En Chris http://www.bloggen.be/chris_rogghe/ deed het schitterend! Na 200 meter begon ze wijselijk haar eigen tempo te lopen om mooi te finishen in 23:13. Haar target van 24 minuten was nog veraf.

Dan was het onze beurt. Ik wist dat er vlak na de start een klein bergje ligt, en dat het dan bijna een kilometer bergaf gaat. Dus ik zou rustig starten en pas na 1 kilometer gas geven.

Aangezien het de eerste wedstrijd was, wilde ik echt wel gewoon weten hoe het met de conditie en de snelheid gesteld is. Gewoon rap lopen en wel zien waar het schip strandt.

Verstandig lopen kan ik de volgende weken nog altijd doen.

 

Ik had een goed gevoel vanaf de start. Ik startte rond positie 100 schat ik, en meteen haalde ik mensen bij. Mijn hartslag hield ik niet in de gaten maar ik zag wel dat ik een eind boven de 16km/u liep.

De eerste kilometer vloog voorbij en ik voelde nog niks. Ik bleef nog wat plaatsen goedmaken, hoewel er niet al te veel mensen meer voor mij liepen.

Mijn tijd op de eerste kilometer was 3:28 (17,3 km/u). Te rap eigenlijk, maar ik zat wel goed. Daarna schoof ik nog kalmpjes naar voor. Kilometer 2 gepasseerd in 3:33. Dus nog altijd ruim sneller dan mijn P.R.

Het begon zwaarder te worden maar dit was verwacht. Ik zie altijd af in een wedstrijd.

Kilometer 3 en 4 gingen al trager, rond 3:42. Het begon al veel zwaarder te worden. We waren met een groepje van 4 man, uit de achtergrond kwam nog 4 of 5 man terug.

Bij den dezen ging het licht uit. We kwamen een eerste keer op de dijk, en ik verzeilde als achterste van het groepje. 5 kilometer in 18:21. Nog altijd heel goed op schema maar ik ging kapot.

Een kort stukje bergaf en ik moest de groep laten gaan. Ik kon ze gewoon niet volgen. Verstand op 0 en stervend doorlopen. Proberen het tempo te onderhouden.

 

Ik bleef een beetje achter het groepje hangen. Mijn vrouwtje stond aan kilometer 6 te supporteren, ik was de 35ste! Nog wat aanmoedigingen van Chris en wat verder van Stijn Spriet (merci alletwee). Maar dit was afzien, en dan moest de tegenwind nog komen!

Nog enkele lopers haalden mij in, maar niet veel. Ik kon ze ook niet bijhouden. Het lukte toch om het tempo rond de 3:50 te houden.

En dan begon het wat te beteren. Als je ziet dat er niemand je nog inhaalt, en al stervend hou je toch je tempo, dan groeit het vertrouwen wat.

Dat was nodig ook. Na nog een korte bocht bergop kreeg ik de wind vol op kop op de dijk. Meteen stond ik bijna stil. Dit was een gevecht tegen de natuur.

Ik begon te kijken naar de eindtijd en ik zag dat het zou lukken om mijn PR te verbeteren. Ik mocht gewoon niet stilvallen.

Tegenwind haalde ik 'amper' nog 15 km/u, en een achterligger kwam stilaan dichter. Ik probeerde nog te versnellen dus bleef hij op dezelfde afstand hangen.

300 meter voor de finish moest ik hem toch laten gaan maar ik zag op de wedstrijdklok dat ik nog mooi onder de 37 minuten bleef.

 

Volgens de 'officials' is de wedstrijd precies 10 kilometer, volgens mijn Garmin 200 meter minder.

Maar het zou wel eens kunnen dat Garmin hier wat verkeerd is want er zaten enkele korte bochtjes in het parcours en daar kan hij niet zo goed tegen.

En wie ben ik om de officials tegen te spreken? Ze hebben ongetwijfeld hun werk goed gedaan.

Mijn tijd was 36:49 en ik behaalde uiteindelijk de 41ste plaats op 1.477 finishers. Mijn beste prestatie ooit. Dit is toch gene kattepis.

Opdracht volbracht, hoewel er wat meer inzat naar mijn gevoel. Ik had het te lastig tussen kilometer 4 en 7 en de wind blies te ongenadig op het eind.

Mijn hartslag was gemiddeld 184 (max 188). Nooit gedacht dat ik dit nog kon. Zo zie je ook dat ik meer op korte afstanden getraind ben. Na een marathontraining gaat mijn hartslag niet meer zo hoog.

Vincent haalde ook zijn PR, dus voor de 3 webloglopers was Oostende een succes.

 

Volgende zondag ik Antwerpen loop ik wat verstandiger en ga voor een tijd van 1u05. Vorig jaar had ik 1:08:50 en het zou geen probleem mogen zijn om dat te verbeteren.

De kop is eraf, mijn doelstelling is gehaald. Ik ga genieten van de volgende wedstrijden en wie weet heb ik eens een superdag op een wedstrijd en verras ik mezelf?

 

 

10:35 Gepost door Fr in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

08-04-09

123...start!

Volgende week zondag is de eerste van een reeks wedstrijden. Hier heb ik naartoe gewerkt. Ik heb dit jaar nog geen wedstrijden gelopen, enkel 2 korte winterjoggings. Opbouwen, snelheid bijkweken, omslagpunt verleggen. Heel de winter. Enkel bij intervaltrainingen efkes in het rood gaan. Tempoloopjes, trage lange duurlopen en fartleks. En zo nu en dan eens een testje voor mezelf. Maar niet forceren, ik wil klaar zijn op de wedstrijden, niet ervoor. En dan vooral de korte wedstrijden. 10 kilometer. 15 kilometer en 10 miles zullen ook wel nog lukken, de 20 k van Brussel zal al aan de lange kant zijn.

De mind is set, de wedstrijdschoenen ingelopen. Wedstrijdtenue heb ik vorige week voor de eerste keer aangedaan. En gisteren zat mijn wedstrijdnummer voor Oostende in de mailbox. Een goed voorteken? Het is nummer 123. Alleszins al in de eerste startbox.

Verliepen de trainingen van een leien dakje? Globaal gezien gingen ze super. In de eerste 3 maanden van het jaar liep ik meer dan 700 kilometer, op de winterjoggings was ik beduidend sneller dan vorig jaar en ik liep duurloopjes met meer gemak. De intervallen waren ook sneller dan vorig jaar, met meer aandacht voor korte intervallen, die gaan tot 21 km/u. Naast een heel pijnlijk opspelende heup (3 dagen rust) en een ongelofelijk pijnlijke nek (4 dagen rust) geen klachten.

Gisteren heb ik op training nog eens tot tegen het omslagpunt gelopen. Met als resultaat 5K in 19:30, en 10K in 39:58. De laatste 3 kilometer gelopen aan 'slechts' 14 km/u. Nochtans voelde ik bij het begin dikke benen. Vanmorgen goed gerecupereerd. Morgen doe ik nog een intensieve intervaltraining (6*1000 in max 3:30). Vanaf dan is het stilaan afbouwen. Zaterdag staat de gezellige trappistenloop in Kruishoutem op het programma. Just for fun.

08:24 Gepost door Fr in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |