13-10-09

Aanval op 3 (m)uur geslaagd!

Ik val meteen met de deur in huis, het is me dus gelukt. Hier zit een superblije mens.

Vorige week was het nog hectisch in huis door de vele bezoekers omdat ons huisje te koop stond. Zaterdagvoormiddag moest ik nog rondleidingen geven en heel 'serieuze besprekingen' voeren. Onder stress vertrokken we 's middags naar Eindhoven. Gelukkig waren er ginder al een hele boel leutige webloglopers die het al heel gezellig maakten. Het buffet 's avonds was ook helemaal in orde en iedereen was enorm met zijn wedstrijd bezig. De nacht was slecht maar het weer viel 's morgens goed mee. Een koude wind, gelukkig geen regen. Zo'n weer heb ik liefst om te lopen. Toch had ik niet gedurfd om in een singlet te lopen. Ik koos voor een nauw aansluitende sportshirt. Tom Hoornaert en Anita Delvael wenste ik nog veel succes en we vertrokken.

Al meteen voelde ik mij op het gemak. De eerste kilometer deed ik in 3:53 dus eigenlijk te rap maar dit voelde goed. Els stond al met de fiets te wachten en reed mee. Iedereen liep nog kort bij elkaar. Vlak voor me liep Martin Labaere, maar ik wist dat hij ging voor 2:50 dus die moest ik laten gaan. Km 2 ging in 4:08 dus perfect, de beentjes voelden goed en ik stak mijn duim omhoog naar Els. Km 3 in 3:59, ik zocht al een groepje om de volgende kilometers tegenwind aan te gaan. Wat rond gepraat en een compagnon gevonden: Dominiek Schrauwen die toevallig aangesloten is bij de club van Torhout zodat we heel wat gemeenschappellijke kennissen hebben. Deze kranige 50-plusser liep heel wat marathons onder de 3u en heeft dus massa's ervaring. We sloten een pact om samen te lopen om kort onder de 3u te duikelen.

Na 5 kilometer passeerde ik in 20:27, een halve minuut voorsprong op schema. Elke kilometer ging dan iets sneller dan 4:10 waardoor we onze voorsprong nog wat uitbreidden. 10 kilometer in 41:16, en mijn hartslag begon zowaar te zakken van 173 naar 169. Ik begon mij meer op het gemak te voelen ook, er was een kleine voorsprong op schema en ik voelde me goed. Eten en drinken ging ook goed, gelukkig was Els mee op de fiets. Na een kilometer of 17 kwamen we bij Johan Watty die vlot meeging. Na een paar kilometer zag ik het tempo zakken tot 4:13 en stak ik een tandje bij. Ik liep weg van Johan en Dominiek met kilometers aan 4:06 en 4:03. Na de halve doorgekomen in 1:27:30, dus 2,5 minuten voorsprong. Dan begonnen de beentjes een beetje vermoeid te geraken. Ik hield een klein beetje in omdat het terug tegenwind was en ik er alleen voor stond. Ik haalde Koen Ver Eecke bij maar ik zag dat hij al serieus aan het vertragen was. (Sorry dat ik niet langer kon praten). Vanuit de achtergrond kwam Dominiek opeens terug. Hij nam meteen de kop en bepaalde het tempo. Dit was super. Ik moest hem intomen en tussen kilometer 30 en 32 liet hij me terug versnellen. Onze voorsprong van 2,5 minuten bleef behouden en op kilometer 35 was ik er zeker van dat ik het zou halen.

Dominiek kreeg het lastig. Nu was het mijn beurt om hem wat te helpen en de kop over te nemen. Ik berekende dat elke kilometer maximaal in 4:30 eraan moest, rapper was niet nodig. Dus hield ik dat goed in de gaten. Liever het tempo iets te laten zakken en op zeker spelen dan de kans om alsnog een klop te krijgen. Vanaf kilometer 35 zat de hartslag maar rond 165 dus wist ik dat er nog rek op zat. De benen voelden verkrampt aan maar ik was niet op. Links en rechts haalde ik nog wat volk bij. Els viel nog met de fiets (niks ergs), in de winkelstraat kreeg ik echt kippenvel. 3:53 voor kilometer 42. Ik probeerde nog een spurtje op het einde maar dat liep slecht af, mijn benen waren veel te verkrampt. Na 42,6 kilometer was ik gefinisht in 2:58:35. Patricia Delvael zat blijkbaar vlak achter me en Dominiek was er 9 seconden later ook al.

De marathon verliep dus volledig volgens plan. Vanaf de start had ik een beetje voorsprong en deze heb ik verstandig verdedigd tot op het eind. Maar het is wel zwaar, het komt er vooral op aan om nergens tijd te verliezen. Ik ben ook vooral blij omdat ik het gevoel heb dat ik mijn eigen lichaam een beetje leer kennen. Mijn 'trainingsmarathon' werd vaak met argusogen bekeken en de sprong van 3:12 vorig jaar naar sub 3 leek ook niet evident. Ik heb zeker de trainingswijsheid niet in pacht hoewel ik nu weet dat sommige dingen voor mij niet werken, andere wel. Next? Een zak chips en dan triatlon zeker?

 untitled

Er zijn ook goede prestaties te melden van eigenlijk alle webloglopers: Tom Hoornaert met een debuut in 3:15, Anita debuut in 3:25, Katrien PR in 3:38, Vincent PR in 3:39, Koen rap in 3:55, Chris knap PR op de halve in 1:49,... Spijtig voor Johan Watty met 3:00:03 (hoe verzin je het). En bedankt allemaal voor de gezelligheid en aanmoedigingen voor, tijdens en na de wedstrijd!

20:55 Gepost door Fr in Algemeen | Permalink | Commentaren (23) |  Facebook |

Aanval op de 3 (m)uur geslaagd!

Ik val meteen met de deur in huis, het is me dus gelukt. Hier zit een superblije mens.

Vorige week was het nog hectisch in huis door de vele bezoekers omdat ons huisje te koop stond. Zaterdagvoormiddag moest ik nog rondleidingen geven en heel 'serieuze besprekingen' voeren. Onder stress vertrokken we 's middags naar Eindhoven. Gelukkig waren er ginder al een hele boel leutige webloglopers die het al heel gezellig maakten. Het buffet 's avonds was ook helemaal in orde en iedereen was enorm met zijn wedstrijd bezig. De nacht was slecht maar het weer viel 's morgens goed mee.

 

De eerste kilometer deed ik in 3:53 dus eigenlijk te rap maar dit voelde goed.
Els stond al met de fiets te wachten en reed mee. Iedereen liep nog kort bij elkaar.
Vlak voor me liep Martin Labaere, maar ik wist dat hij ging voor 2:50 dus die moest ik laten gaan.

20:20 Gepost door Fr in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |